AYNA

Bir kapı açtım, sessiz bir odaya

İçerde bir kişi vardı,

Selam verdim, almadı.

Bana bakıyordu, tıpkı benim gibi

Sevgiden bahsettim, gülümsedi,

Birkaç düzmece söz edip,

Odayı büyüledi.

Aynadan çıktı o, ateşli gözleriyle

Üstüme geliyordu, bütün vahşetiyle

Büyü dedim inanmadım,

Öyle bir vurdu ki bana

Birden bire ağladım.

Aynaya geri döndü

Bakmıyordu bile bana

Kimsin sen diye sordum

Tükürdü suratıma

Ben senim, sen de bensin,

Bakma benim kusuruma

Ben senin benliğinim

Çıktım işte ortaya.

Neden dedim, neden bana

Öfken, kinin nefretin

Sen alıştırdın dedi sen

Ben senin şehvetinim

Yalan söylüyorsun dedim

Bana dedi budala!

Sen öğütledin beni

İşkence et diye bana

Yıllarca kan kusturdun

Nefsine ve kendine

Söyle neden âşık oldun

Gördüğün her nesneye

Acımama artık sana

Sen alıştırdın beni

Kavgadaşın olurdum ben

Sevseydin eğer kendini

Kızdım çıktım odadan

Artık düşmanımdı ayna

Bana kim dost olurdu

Aklım yoksa başımda

 

Huseyintk

 2 Nisan 1997

11:45 Sincan